مهره های ستون فقرات هر فرد سالم از ۳۳ استخوان تشکیل می شوند که از به هم پیوستن آنها امکان حرکت دادن گردن و کمر فراهم است.

این مهره ها از بالا تا پایین یعنی از گردن تا دنبالچه ادامه پیدا می کند.

در بین هر کدام از این مهره ها یک دیسک بالشتکی قرار می گیرد که از ساییده شدن استخوان ها به یکدیگر جلوگیری خواهد کرد.

در هر دیسک یا در هسته آن ژلی قرار دارد که اگر بنا به دلایل مختلف دچار التهاب یا پارگی شود، باعث ایجاد دردهای شدید شده و محدودیت های حرکتی زیادی را در پی دارد.

اگر بخواهیم در خصوص نقش دیسک ها در بدن صحبت کنیم باید بدانید که حرکت ستون مهره ها بدون حضور این بالشتک های نرم عملاً غیر ممکن است.

دیسک ها مسئولیت رفع ضربات وارد شده به ستون فقرات را بر عهده دارند.

این دیسک ها هستند که با عملکرد درست باعث می شوند نخاع در جایگاهی محافظت شده قرار بگیرد و حرکت اندام های بدن ممکن خواهد شد.

از تمامی دیسک هایی که در ستون فقرات قرار دارد، ۷ عدد از آنها در ناحیه گردن می باشد که معمولاً بیشترین میزان فشار به این دیسک ها وارد می شود.

سلامت دیسک گردن باعث می شود تا حرکت سر به آسانی انجام شده و محدودیتی برای چرخش گردن نخواهید داشت.

عوامل مختلف از جمله افزایش سن، ساییدگی یا ضربات وارد شده به دیسک گردن باعث می شود تا عملکرد این بخش های حساس از بین رفته و افراد با مشکلاتی در این محدوده مواجه می شوند.

اگر دیسک گردن بر اثر آسیب های عصبی باشد به این معناست که عصب خاصی در این محدوده تحت فشار قرار گرفته و درد زیادی در ناحیه گردن و حتی بازو احساس می شود.

دیسک التهابی از آن دسته آسیب هایی است که بر اثر نشت مایع دیسک اتفاق می افتد.

معمولاً اعصاب مجاور را تحریک کرده و به مرور زمان این عارضه در حد شدیدتر به پارگی یا برآمدگی دیسک منجر می گردد.

یکی دیگر از انواع دردهای دیسک گردن مربوط به اسپاسم های عضلانی است.

این درد بر اثر سفت شدن عضلات ناحیه آسیب دیده اتفاق می افتد و عملکرد عضلات، استخوان ها و مفاصل را سخت و دردناک می کند.

شایع ترین علائم دیسک گردن

بسیاری از کسانی که آسیب دیدگی دیسک گردن را تجربه می کنند، اغلب حالات و نشانه های یکسانی برایشان رخ می دهد.

از مهمترین علائم دیسک گردن شدید باید به درد در ناحیه گردن و بازو اشاره کرد.

این دردها در هنگام استراحت یا فعالیت وجود داشته و به نوعی می تواند عملکرد بدن را مختل کند.

از طرفی متخصصان ضعف در اندام های فوقانی دست را از دیگر نشانه های آسیب دیدگی دیسک گردن دانسته و معتقدند که این افراد به مرور زمان تعادل در راه رفتن را از دست می دهند.

دیسک گردن از آن دسته اختلالاتی است که عوارض و آسیب های ناشی از آن را حتی در قسمت های تحتانی بدن مشاهده خواهید کرد.

بر اثر این عارضه متوجه اسپاسم های عضلانی در پاها شده و احتمالاً هماهنگی در بازوها، دست ها و انگشتان نیز به مرور کمتر میشود.

با وجود دیسک گردن توده های عضلانی در بدن کاهش پیدا کرده و به مرور از بین خواهد رفت.

این افراد در پی آسیب دیدگی های شدید و تحت فشار قرار گرفتن عصب های مجاور با دیسک مهارت کنترل اجسام را از دست داده و در صورت عدم درمان این عارضه کوچک ترین فعالیت های جسمانی ساده برای آنها سخت و غیر ممکن می شود.

بی‌ حس شدن اندام های فوقانی دست، از جمله انگشتان شایع ترین نشانه دیسک گردن است.

تمامی موارد گفته شده برای بیمارانی اتفاق می افتد که آسیب دیدگی های شدیدی را در دیسک گردن تجربه کرده باشند.

گاهاً این موارد با حالت خفیف تر و با درد کمتر اتفاق می افتد.

مهم است که همین مسائل را جدی دانسته و برای بررسی و پیشگیری از آسیب های شدیدتر به موقع اقدام کنید.

یکی از مهمترین و شایع ترین نشانه های دیسک گردن سردردهای شدید است که اغلب در پشت سر ایجاد می شود.

شاید کمتر کسی به این نوع سردردها مشکوک شود و ارتباطی بین این درد با آسیب دیدگی دیسک گردن بداند.

علائم دیسک گردن حاد

دیسک گردن حاد پارگی ناگهانی و شدید دیسک بین مهره‌های گردن است.

این پارگی باعث آزاد شدن مواد داخل دیسک و فشار بر ریشه‌های عصبی خارج شده از ستون فقرات می‌شود که باعث ایجاد علائم می‌شود.

علامت اصلی این بیماری درد شدید و گسترده در ناحیه گردن است که معمولاً به یک طرف منتشر می‌شود.

این درد به شانه، بازو، ساعد و حتی انگشتان نیز سرایت می‌کند. این درد با حرکات گردن تشدید می‌شود اما در حالت استراحت تا حدودی بهبود می‌یابد.

اسپاسم و گرفتگی عضلات گردن یکی دیگر از علائم برجسته دیسک حاد گردن است که باعث محدودیت حرکت گردن و تشدید درد می‌شود.

گاهی اوقات این درد با سرفه، عطسه و فشار بر ناحیه گردن نیز شدید می‌شود.

در موارد شدید، علائم اختلال حسی مانند سوزش، بی‌حسی و ضعف در اندام فوقانی نیز ممکن است مشاهده شود که ناشی از فشار بر ریشه‌های عصبی است.

به طور خلاصه، درد شدید و منتشر در گردن و اندام فوقانی، همراه با اسپاسم عضلانی و محدودیت حرکت گردن، مهمترین علائم فتق دیسک گردن حاد هستند.

تشخیص دیسک گردن

بسیاری از افراد با وجود دردی که در نواحی مختلف بدن تجربه می کنند به پزشک مراجعه می کنند.

متخصصان بر اساس شدت آسیب و شرح حالی که بیماران می دهند تا حدودی متوجه خواهند شد که علت آسیب چیست و کدام قسمت از بدن تحت فشار قرار گرفته است.

برای تشخیص قطعی دیسک گردن از روش های مختلفی استفاده می کنند.

ام آر آی

اولین قدم معاینات فیزیکی است اما در کنار آن انجام عکسبرداری به روش ام آر آی مناسب و موثر خواهد بود.

پزشکان با انجام این آزمایش می توانند علاوه بر دیس ‌ها و عصب ها، بافت های مجاور را به وضوح بررسی و مشاهده کنند، متوجه خواهند شد که آیا فشار عصبی در این محدوده وجود دارد یا خیر.

می توانند رشد بیش از حد استخوان ها، تومورهای نخاعی یا آبسه را تشخیص دهند.

MRI از نخاع، ریشه‌های عصبی و نواحی اطراف آن عکس می‌گیرد. همچنین می‌تواند بزرگ شدن و تخریب تومورها را نشان دهد.

اسکن توموگرافی کامپیوتری

اسکن توموگرافی کامپیوتری (سی تی اسکن یا CAT اسکن) یک روش تشخیصی است که برای تشخیص فتق دیسک گردن استفاده می‌شود.

این روش از اشعه ایکس برای ایجاد تصاویر سه بعدی از ستون فقرات و دیسک‌ها استفاده می‌کند.

در طول سی تی اسکن گردن، بیمار دراز می‌کشد یا می‌نشیند و سر و گردن خود را مستقیماً در وسط دستگاه قرار می‌دهد.

سی تی اسکن از اشعه ایکسی استفاده می‌کند که توسط کامپیوتر پردازش می‌شوند تا تصاویر مقطعی از داخل بدن ایجاد کنند.

تصاویر سی تی اسکن به متخصصان پزشکی اجازه می‌دهد تصاویر دقیق‌تری از ساختارهای داخلی ستون فقرات و دیسک‌ها ببینند.

با تجزیه و تحلیل تصاویر سی تی اسکن، می‌توان علائم فتق دیسک گردن را شناسایی کرد و محل، اندازه و شدت آسیب را ارزیابی کرد.

میلوگرام

روش دیگر برای تشخیص دیسک گردن میلوگرام نام دارد.

متخصصان با این روش تخصصی ضمن استفاده از اشعه ایکس، می توانند رشد بیش از حد استخوان ها یا فشار به عصب را بر اثر فتق دیسک مشاهده و ارزیابی کنند.

میلوگرام شامل گرفتن عکس با اشعه ایکس از کانال نخاعی پس از تزریق یک ماده رنگی به فضاهای اطراف مایع مغزی نخاعی است.

به این واسطه آبسه ها و بیماری های ستون فقرات و تومورهای نخاعی شناسایی خواهد شد.

الکترومیوگرافی

گاهی متخصصان با انجام الکترومیوگرافی و مطالعه هدایت عصبی می توانند فعالیت الکتریکی اعصاب و عضلات فرد را اندازه گیری کنند.

با انجام این تست پزشک می تواند آسیب عصبی و ضعف های عضلانی را خیلی زود تشخیص دهد.

اشعه ایکس

یکی از روش های موثر برای بررسی تغییراتی مثل آرتروز ستون فقرات، خار استخوانی یا شکستگی اشعه ایکس است.

البته این فرایند نسبت به دیگر روش ها محدودیت هایی داشته که نمی توان به واسطه آن فتق دیسک را به تنهایی تشخیص داد.

متخصصان برای تشخیص دیسک گردن تمامی موارد را با یکدیگر مورد استفاده قرار نمی دهند.

بلکه بر اساس تشخیص خود و وضعیت بیماران بهترین روش تشخیصی را در پیش گرفته تا بتوانند اطلاعات لازم را دریافت نمایند.

پیشگیری از دیسک گردن

در تمام حالت‌ها گردن خود را عمود بر بدن نگه دارید، به طوری که هیچ زاویه‌ای با بدن تشکیل ندهد.

سر خود را خم نکنید، صندلی خود را طوری تنظیم کنید که مجبور به خم کردن گردن خود نشوید، زیرا بیماری‌های گردن، از جمله دیسک گردن، به دلیل خم شدن طولانی مدت گردن رخ می‌دهند.

هر از گاهی سر خود را بالا بیاورید و از تمرینات و حرکاتی که شما را مجبور به خم کردن گردن می‌کنند، خودداری کنید.

اگر شغل شما به گونه‌ای است که سرتان دائماً خم می‌شود. شانه‌ها و عضلات خود را تقویت کنید که با افزایش قدرت عضلات، فشار کمتری به مهره‌ها و دیسک‌های بین مهره‌ای وارد شود. توجه: ورزش را فراموش نکنید.

انواع روش های درمان دیسک گردن

هرگونه آسیب دیدگی در گردن محدودیت های حرکتی زیادی را برای بیماران به وجود می آورد.

از این رو افراد برای رفع این آسیب ها تحت نظر پزشک قرار گرفته تا با بهترین شیوه های درمانی مشکلات پیش آمده کنترل و درمان شود.

دارو درمانی برای درمان دیسک گردن

اولین اقدام برای درمان دیسک گردن استفاده از مسکن ها و داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی است.

در ابتدای درمان دیسک گردن متخصصان داروهای ضد التهاب غیراستروئیدی را برای بیمارانی تجویز می کنند که به واسطه دیسک گردن دردهای شدید را تجربه می کنند.

آسپرین، ناپروکسن، ایبوپروفن و ناپروکسن از جمله داروهایی هستند که برای بیماران مبتلا به دیسک گردن تجویز می شود.

دیگر انواع مسکن ها از جمله استامینوفن درد را تسکین می دهد اما اثرات ضد التهابی غیر استروئیدی را ندارد.

استفاده طولانی مدت از این مسکن ها باعث ایجاد زخم معده و یا مشکلات کبدی و کلیوی می شود.

دیگر انواع داروهایی که برای بیماران مبتلا به دیسک گردن تجویز می شود، شامل شل کننده های عضلانی است.

متخصصانی از جمله دکتر بابک سیف زاده داروهای استروئیدی را برای کاهش تورم و التهاب اعصاب گردن مناسب می دانند.

این داروها اغلب به صورت خوراکی تجویز می شود اما متخصصان در مواردی تزریق استروئید به ستون فقرات را روش موثرتری می دانند.

درمان دیسک گردن با فیزیوتراپی

در دیگر مراحل درمان انجام فیزیوتراپی به بهبود سریع تر آسیب کمک می کند.

فیزیوتراپی کمک می کند تا افراد بتوانند به تقویت و کشش بیشتر عضلات کمک کرده و همکاری بین شانه و بازو بیشتر می شود.

البته در روند انجام فیزیوتراپی به افراد آموزش داده می شود که چطور بدن را در وضعیت صحیح قرار داده و هنگام بلند کردن اجسام یا راه رفتن آموزش می بینند که تا حد ممکن فشار را از ناحیه گردن بردارند.

برای پیشگیری از آسیب های بیشتر متخصصان استفاده از گردنبندهای طبی را مناسب می دانند.

حمایت و محافظت از گردن با این کمربندها سبب پیشگیری از اعمال آسیب های بیشتر به دیسک های گردن خواهد شد.

استفاده طولانی مدت از این گردنبندها باعث ضعف و سفت شدن عضلات گردن نیز می شود.

درمان‌های تزریقی برای دیسک گردن

یکی از روش های درمان دیسک گردن درمان های تزریقی می باشد که شامل موارد زیر می باشد:

درمان دیسک گردن با تزریق استروئید

در این درمان، یک داروی استروئیدی و یک داروی بی‌حسی تحت نظارت فلوروسکوپی اشعه ایکس به فضای بین مهره‌های ستون فقرات تزریق می‌شوند.

این دارو در نزدیکی ناحیه دردناک تزریق می‌شود تا تورم و التهاب اعصاب را کاهش دهد و اکثر بیماران پس از این تزریق تسکین درد را تجربه می‌کنند.

با این حال، اثرات درمانی این تزریق معمولاً موقتی است و ممکن است برای دستیابی به اثرات درمانی کامل، تزریق‌های مکرر لازم باشد.

پس از تزریق استروئید، مدت زمان تسکین درد متفاوت است و می‌تواند هفته‌ها یا سال‌ها طول بکشد.

بهتر است این تزریقات را همراه با تمرینات فیزیوتراپی یا یک برنامه ورزشی در خانه انجام دهید.

درمان دیسک گردن با اوزون درمانی

مخلوطی از اوزون و اکسیژن که به رباط‌های اطراف دیسک فتق تزریق می‌شود، دیسک فتق شده را در جای خود نگه می‌دارد و به کاهش آن کمک می‌کند.

اوزون درمانی همچنین جریان خون و اکسیژن رسانی را افزایش می‌دهد و تورم در ناحیه آسیب دیده را که باعث افزایش فشار می‌شود، کاهش می‌دهد.

با این حال، اوزون درمانی برای همه انواع فتق دیسک گردن مؤثر نیست.

زیرا اوزون درمانی برای فتق‌های بسیار شدید مؤثر نیست و همچنین در صورت از دست دادن قدرت در پاها و بازوها، بی‌اختیاری ادرار یا اختلال نعوظ نیز بی‌اثر است.

جراحی دیسک گردن

در صورتی که درد و علائم دیسک گردن با درمان های غیرجراحی به تدریج بدتر شود، امکان دارد جراحی ستون فقرات انجام شود.

اگر فتق دیسک به نخاع فشار وارد می‌کند (یعنی میلوپاتی)، ممکن است جراحی ضروری باشد.

هدف از جراحی ستون فقرات، کاهش فشار روی اعصابی است که فتق دیسک به آنها فشار می‌آورد. رایج‌ترین روش، دیسککتومی یا برداشتن جزئی یا کامل دیسک آسیب‌دیده است، این جراحی معمولاً از جلوی گردن انجام می‌شود.

گاهی اوقات لازم است با برداشتن بخشی از لامینا از پشت، به دیسک فتق‌شده دسترسی پیدا کرد، یک صفحه کوچک استخوانی که کانال نخاعی را می‌پوشاند، روش لامینکتومی نام دارد.

اغلب، هر یک از این روش‌ها را می‌توان با حداقل تهاجم، گاهی اوقات در یک مرکز جراحی سرپایی ستون فقرات انجام داد، برای برخی از بیماران، جایگزینی دیسک مصنوعی یک گزینه جراحی است.

اقدامات بعد از درمان دیسک گردن

مهم نیست تکنیک درمانی مورد استفاده برای دیسک گردن چقدر مؤثر باشد، بدون رعایت نکات زیر ممکن است تمام تلاش‌های شما و پزشکتان بی‌فایده باشد.

بنابراین، پس از درمان دیسک گردن، برای جلوگیری از عود علائم، حتماً به نکات زیر توجه کنید:

• هنگام خواب، حتماً از بالش مناسب استفاده کنید و بالش را زیر ناحیه سر و گردن خود قرار دهید.
• هنگام نشستن، مراقب باشید که از خم کردن بیش از حد سر و قوز کردن خودداری کنید.
• هنگام سفر با ماشین و وسایل نقلیه، حتماً کمربند ایمنی ببندید.
• رانندگی را تا زمان بهبود درد به تعویق بیندازید.
• ورزش‌های توصیه شده توسط متخصص درد خود را به طور منظم و روزانه انجام دهید.
• اگر اضافه وزن دارید، حتماً به فکر کاهش وزن باشید و سعی کنید وزن دلخواه خود را حفظ کنید.
• در صورت بروز هرگونه علائم عصبی، از جمله عدم توانایی در حرکت اندام‌ها یا بی‌اختیاری ادرار و مدفوع، فوراً با پزشک خود تماس بگیرید.
• در صورت تشدید علائم یا بروز علائم شدید، حتماً به پزشک مراجعه کنید.
• در حین ورزش لباس مناسب بپوشید. لباس‌های محافظ را فراموش نکنید، به خصوص در ورزش‌های تماسی. استراحت شما تا زمانی که پزشک لازم بداند ادامه خواهد یافت و باید در این مدت از رفتن به محل کار خودداری کنید.
• قبل از شروع هرگونه ورزش یا حرکت جدید، حتماً ابتدا با پزشک خود مشورت کنید.

بهترین روش درمان دیسک گردن

بهترین روش درمان دیسک گردن معمولاً با اقدامات غیرجراحی آغاز می‌شود و شامل استراحت کنترل‌شده، داروهای ضدالتهاب، فیزیوتراپی و تمرینات تقویتی گردن است.

این روش‌ها با کاهش التهاب و تقویت عضلات حمایتی، فشار روی دیسک را کم کرده و علائم درد و بی‌حسی را بهبود می‌بخشند.

در مواردی که درد شدید یا علائم عصبی ادامه داشته باشد، درمان‌های مداخله‌ای مانند تزریق کورتیکواستروئید اپیدورال می‌توانند موثر باشند و بدون نیاز به جراحی، التهاب و فشار روی اعصاب را کاهش دهند.

جراحی تنها زمانی به عنوان بهترین گزینه مطرح می‌شود که درمان‌های غیرجراحی پاسخگو نباشند یا بیمار دچار ضعف عضلانی و اختلال عملکرد عصبی باشد.

انتخاب دقیق روش درمان باید بر اساس شدت علائم و نظر پزشک متخصص انجام شود.

جدیدترین روش درمان دیسک گردن

جدیدترین و پیشرفته‌ترین روش‌های درمان دیسک گردن بدون جراحی، استفاده از درمان‌های غیرتهاجمی است.

این روش‌ها به گونه‌ای طراحی شده‌اند که درد را کاهش داده و عملکرد را بدون نیاز به جراحی بهبود بخشند.

یکی از این درمان‌های جدید، استفاده از تزریق سلول‌های بنیادی است.

در این روش، سلول‌های بنیادی استخراج شده از بافت‌های بدن بیمار به ناحیه دیسک آسیب‌دیده تزریق می‌شوند و به بازسازی بافت دیسک و کاهش التهاب و درد کمک می‌کنند.

در مواردی که درمان‌های غیرجراحی پاسخ مناسبی ارائه ندهند، استفاده از روش‌های کم‌تهاجمی نیز مورد توجه قرار می‌گیرد.

این روش‌ها با ایجاد برش‌های کوچک و استفاده از ابزارهای جراحی دقیق، آسیب کمتری به بافت‌ها وارد می‌کنند.

تجربه افراد از درمان دیسک گردن

بسیاری از افرادی که دیسک گردن دارند، ابتدا با درد گردن و تیر کشیدن به شانه و بازو مواجه می‌شوند و تجربه کرده‌اند که استراحت کنترل‌شده و فیزیوتراپی باعث کاهش محسوس درد و افزایش دامنه حرکتی می‌شود.

تمرینات تقویتی گردن و اصلاح وضعیت بدن در طول روز، برای بسیاری از بیماران نقش مهمی در کاهش فشار روی دیسک و پیشگیری از عود علائم داشته است.

افرادی که درمان‌های مداخله‌ای مانند تزریق کورتیکواستروئید را تجربه کرده‌اند، گزارش داده‌اند که کاهش درد معمولاً سریع‌تر رخ می‌دهد و فعالیت‌های روزمره آسان‌تر می‌شود.

این روش به خصوص برای کسانی که درد شدید دارند یا فعالیت شغلی آنها نیاز به حرکت مداوم گردن دارد، تاثیر قابل توجهی داشته است و باعث افزایش کیفیت زندگی آنها شده است.

برخی افراد نیز مجبور به جراحی شده‌اند و تجربه‌شان نشان می‌دهد که بعد از عمل، درد به طور قابل توجهی کاهش یافته و ضعف عضلانی بهبود یافته است.

با این حال، اکثر آنها تاکید دارند که موفقیت جراحی به همراهی با تمرینات توان‌بخشی و رعایت نکات حرکتی پس از عمل، نقش اساسی در بهبود طولانی‌مدت داشته است.